move : revista cultural
              audiovisuais

No 1972 fúndase o Modus Vivendi. Por aquel entón artistas coma Paul McCarthy (Utah, 1945) estaban a experimentar coas posibilidades que ofrecía un novo medio coma o vídeo...

O seu traballo performático critica repetidamente os estereotipos sociais e destripa o sistema consumista sobre o que se constrúe a sociedade norteamericana. Nada parece ser respectable para McCarthy nin nada ten a dignidade suficiente para non ser cuestionado. Iconoclasta ata a médula, utiliza precisamente o audiovisual para poñer en xogo o medio privilexiado para xerar as iconas actuais: a televisión.

Os seus vídeos soen documentar accións realizadas diante de público. Nelas utiliza unha linguaxe directa que funciona coma unha carga de profundidade para o decoro ou a moral, pero ao mesmo tempo expón preguntas incómodas que nos involucran ata o punto de non poder ficar coma meros espectadores.

En “Sauce” (1974) unta con ketchup os seus xenitais e a súa boca durante 15 minutos nunha performance na que a salsa é a un tempo fluído corporal e símbolo dun noxento modo de vida.

McCarthy búrlase de nós, amósase violento, cínico e grotesco, e moitas veces roza o absurdo. Pero non podemos deixar de percibir algo parecido a unha gran verdade que subxace detrás da súa incontida linguaxe. 
O cabal no aberrante. A resposta na pregunta.