Teatro imposible: primeira entrega por Toko.
teatro
|
|
|
TEATRO IMPOSIBLE EN TRES METAACTOS
(A)
Home na praia. Semella un profesor falando para a clase. Ao primeiro o público está no mar, semiafundido na auga; pouco despois, no lugar ocupado polos enormes acantilados que rodean a praia. O home fala todo o tempo; fala todo o tempo, e mentres: desenterra unha pataca da area; límpaa minuciosamente (vai ao mar por auga para lavala); sécaa coa súa camisola interior (longuísima); pélaa cunha navalla multiusos extremadamente pequena (córtase); come a pataca a dentadas grandes e ansiosas; remátaa e remata tamén o discurso cunha frase lapidaria mais fóra de contexto; dá media volta e métese no mar ata desaparecer baixo a auga. O público o segue, tamén ata desaparecer. Silencio (só o mar). PANO.
(B)
Rapaza morena de pelo curto, ao Adriana Calcanhotto. Na mesma praia. O público no mar. A rapaza leva calzado de bailarina, pero o resto da roupa non concorda (medias de reixa e gabardina); avanza a pasos pequenos e cos pés para dentro. Entra no mar e vístese coa escuma: sae cun tutú elástico e baila na praia. Cansa rápido. Vai arrincando as roupas camiño outra vez das ondas. O público, coma a outra vez (non o dixera) retírase cara atrás para deixar sitio á muller para mergullarse. Sae con outra roupa diferente. Baila. Cansa. Racha. Volta ao mar. Sae núa e baila unha danza minimal ao Lia Rodrigues. Convértese pouco a pouco en pedra. O público sae voando para deixala soa coa natureza (por respecto), mentres a seguen a mirar (o que nunha cámara resultaría un zoom invertido, correspondente coa dirección e velocidade que levan). Finalmente vese o mar achegándose de vagar á rocha-muller. Silencio. PANO.
(C)
Ábrese o pano. Vese o mar dende os altos acantilados. A mesma praia. Vai subindo a marea. Máis e máis. Petan as ondas contra o acantilado, máis e máis forte. Comezan a ser visibles desde o alto, coma se puidesen trepar centos de metros cunha enerxía inesgotable. Cae o pano (de veludo vermello) polas arremetidas do océano e é engulido polo mar, a bocados grandes coma ondas. Fin. (PANO?)
|
|
|
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
Warning: Division by zero in /usr/home/pubmodusvivendi/www/adminrevista/inc/functions.inc.php on line 256
|
|
inicio
| ©2006
pub modus vivendi · praza feixoo, santiago de compostela, galiza
| e-mail
| aviso
legal | deseño
web: Amplitud-e
teatro
